25 Mart 2014 Salı

BAŞ ve KAFA

Anlamları aynı gibi görünür...

Görünüm çok aldatıcı olabiliyor; taşıdıkları “baş” olanlar var, taşıdıklarıyla “baş” olanlar var bir de sırf “kafa” olanlar var.

Baş, doludur; düşünür, tartar, yorumlar, vicdanına başvurur ve karar verir. Kafa boştur; rüzgârın estiği yana eğilir, saydamdır, dirençsiz ve yönsüzdür.

Baş yerini bilir, ağırlığını taşır ve akılla kendini ifade eder. Kafa'yı  siz tanımlayın.

Baş nimettir, kafa külfet…

Baş insanlığa yaklaşmak; kafa, boşlukta kalmaktır.

Baş baktığını görür, iyiyi işitir. Kafa sadece bakar, görmez; ancak çıkarını işitir.

Baş’da mantığa, akla ve gönüle bağlantı mevcuttur; kafada ise sadece temel fizyolojik davranışlara...

Baş, inancıyla karar verir; kafa kaval sesiyle...

Baş plân yapar, diğeri asla beğenmez sadece onu kötüler; seçenekler düşmanıdır.

Baş çözümcüdür, diğeri entrikacı...

Baş saygıyla durur, diğeri kafa atar.

Ama en sonunda sadece ilkini baş üstünde tutarlar ve hayırla anarlar.

Hiç yorum yok:

BAŞLIKSIZ

Ortalama bir hayat ne yazık ki abartılarla geçebiliyor. Belki teşhisi ya da tarifi bilemiyoruz; belki de karşılaştırmalı değerlendirme şan...